เป้าประสงค์ที่ 12.b: พัฒนาและดำเนินการใช้เครื่องมือเพื่อจะติดตามตรวจสอบผลกระทบของการพัฒนาที่ยั่งยืนสำหรับการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนที่สร้างงานและส่งเสริมวัฒนธรรมและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น

 

 

Target 12.b Picture

 

ตัวชี้วัด : จำนวนยุทธศาตร์หรือนโยบายด้านการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน และการนำแผนไปดำเนินการให้เกิดผล โดยมีการติดตามดังที่ได้ตกลงไว้ และเครื่องมือการประเมิน


หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง : กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

 

   

         องค์การการท่องเที่ยวโลก (United Nation World Tourism Organization – UNWTO) [1] ได้อธิบายคำจำกัดความของการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน (Sustainable tourism) ว่าเป็นการท่องเที่ยวที่ให้ความสำคัญต่อการเสมอภาคระหว่างเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม รวมไปถึงสังคมและวัฒนธรรมของคนทั้งในรุ่นปัจจุบันต่อไปจนถึงคนในอนาคต ดังนั้น หลักการและแนวคิดที่สำคัญของการท่องเที่ยวแบบยั่งยืนในคำจำกัดความของ UNWTO จึงประกอบด้วย


         การท่องเที่ยวที่ต้องตระหนักและใช้ทรัพยากรธรรมชาติ ความหลากหลายทางชีวภาพให้เหมาะสมและเกิดประโยชน์สูงสุด
การเคารพในสังคม วัฒนธรรม และประเพณีของประชาชนพื้นเมือง รวมไปถึงการรู้จักปรับตัวและเข้าใจถึงความแตกต่างทางวัฒนธรรมและประเพณีของแต่ละชุมชน


         การสร้างความเจริญมั่นคงทางเศรษฐกิจอย่างยั่งยืน การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนควรก่อให้เกิดการกระจายของรายได้อย่างเป็นธรรมและทั่วถึงแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการท่องเที่ยว นอกจากนี้ ยังควรที่จะก่อให้เกิดการจ้างงานและการสร้างรายได้ให้กับชุมชนท้องถิ่น รวมไปถึงการมีส่วนสำคัญในการช่วยลดความยากจนในท้องถิ่นด้วย


         กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาได้จัดทำ (ร่าง) แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560 – 2564 [2] โดยมียุทธศาสตร์การพัฒนาประกอบด้วย 5 ยุทธศาสตร์ ดังนี้


ยุทธศาสตร์ที่ 1 การพัฒนาคุณภาพแหล่งท่องเที่ยว สินค้าและบริการด้านการท่องเที่ยวให้เกิดความสมดุลและยั่งยืน
ยุทธศาสตร์ที่ 2 การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อรองรับการขยายตัวของการท่องเที่ยว
ยุทธศาสตร์ที่ 3 การพัฒนาบุคลากรด้านการท่องเที่ยว และสนับสนุนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยว
ยุทธศาสตร์ที่ 4 การสร้างความสมดุลให้กับการท่องเที่ยวไทยผ่านการตลาดเฉพาะกลุ่ม การส่งเสริมวิถีไทย และการสร้างความเชื่อมั่นของนักท่องเที่ยว
ยุทธศาสตร์ที่ 5 การบูรณาการการบริหารจัดการการท่องเที่ยวและการส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศ


         ทั้งนี้ ได้มีการกำหนดเเนวทางการพัฒนา (Roadmap) ในระยะ 20 ปี เพื่อให้สามารถบรรลุเป้าหมายตามกรอบเวลาในการพัฒนาการท่องเที่ยวไทยสู่การบรรลุวิสัยทัศน์ 20 ปี ทั้งในระยะสั้น 5 ปี (พ.ศ. 2560 – 2564) ระยะกลาง 10 ปี (พ.ศ. 2560 – 2569) และระยะยาว 20 ปี (พ.ศ. 2560 – 2579)

 

 

เอกสารอ้างอิง


[1] United Nation World Tourism Organization. 2013. Sustainable Tourism for Development. First edition.


[2] กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. 2559. ข้อเสนอวิสัยทัศน์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. ๒๕๗๙ (ร่าง) แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๖๐ – ๒๕๖๔) และข้อเสนอแนวทางการขับเคลื่อนแผนสู่การปฏิบัติ.

 

 

 ppt12b 

 ดาวโหลดเอกสาร

 

จัดทำโดย:
ห้องปฏิบัติการการประเมินวัฏจักรชีวิต
ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ