เป้าประสงค์ที่ 12.2: พ.ศ. 2573 บรรลุการจัดการอย่างยั่งยืนและใช้ทรัพยากรทางธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพ

         

         

ตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมาย SDG 12.2 [5]

          ปัจจุบันมีการลดลงของทรัพยากรธรรมชาติเป็นจำนวนมากและจะกลายเป็นปัญหาที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงกลางศตวรรษนี้ การใช้โลหะและเชื้อเพลิงฟอสซิลจะแสดงสัญญาณที่ชัดเจนมากขึ้นโดยเฉพาะต้นทุนที่เพิ่มขึ้นในการจัดหาทรัพยากรเหล่านี้ สัดส่วนการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลจะถูกกำหนดโดยเป้าหมายการปล่อยคาร์บอน ในส่วนชีวมวลจะถูกกำหนดโดยการใช้ที่ดิน คุณภาพดิน และการใช้น้ำ ซึ่งทั้งสองส่วนนี้จะส่งผลต่อระบบเศรษฐกิจโลก สำหรับแร่โลหะและแร่อโลหะยังไม่มีข้อกำหนดสัดส่วนวนการใช้

         

           อย่างไรก็ตาม แร่โลหะและอโลหะต้องเผชิญกับความท้าทายของอุปทานในท้องถิ่นที่เกิดจากความไม่สมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทาน และความท้าทายในการจัดการของเสียที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งของเสียจากการรื้อถอนสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ มีงานวิจัยด้านการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืนของ UNEP [1] แนะนำว่าควรจะให้มีอัตราการใช้ทรัพยากรโลกคงอยู่ในระดับ 8-10 ตันต่อคน ซึ่งจะช่วยหลีกเลี่ยงการสกัดทรัพยากรเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย  

 

           ตัวชี้วัดสำหรับการวัดและการติดตามความสำเร็จของการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน ใช้หลักการจัดทำบัญชีการไหลเวียนของวัสดุ (Material Flow Accounting: MFA) ซึ่งมีข้อตกลงในระดับสากลให้อ้างอิงจากแนวทางและวิธีการของ European Statistical Office [2] และแนวทางของ OECD สำหรับการวิเคราะห์ผังการไหลและการใช้ทรัพยากร (Material flow and resource productivity) [3] ส่วนแนวทางการวิเคราะห์ MFA จะใช้หลักการของระบบบัญชีเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม (System of Environmental and Economic Accounting framework: SEEA) [4] ตัวชี้วัดที่แนะนำซึ่งถูกใช้โดยสหภาพยุโรป ญี่ปุ่น และจีน สำหรับการติดตามความก้าวหน้าของเป้าหมาย 12.2 สรุปได้ดังตาราง


ตารางที่ 1 ตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมาย SDG 12.2 [5]

 ตารางที่ 1 ตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมาย SDG 12.2 [5]

 

          Giljum และคณะ [6] ทำการประเมินฟุตพรินต์ของวัสดุ (Material Footprint: MF) โดยใช้แบบจำลองปัจจัยการผลิตและผลผลิตของโลก โดยใช้ฐานข้อมูล GTAP (Global Trade Analysis Project) และข้อมูลการสกัดวัสดุ โดยทำการศึกษารูปแบบของการสกัดวัสดุและวัสดุสะสมรวม (Material embodied) ในการค้าและการบริโภคที่มีการเปลี่ยนแปลงระหว่างปี 1997 และปี 2007 ผลการศึกษาพบว่าการไหลเวียนของวัสดุเกี่ยวข้องกับการค้าระหว่างประเทศเพิ่มขึ้นเกือบ 60% ระหว่างปี 1997 และปี 2007 นอกจากนี้ ยังพบว่าความแตกต่างของ MF ต่อหัวประชากร มีช่วงที่กว้างมากถึง 100 ตัน ในประเทศที่ร่ำรวยและประเทศที่ส่งออกน้ำมัน และมีค่าต่ำเพียง 1.5-2.0 ตัน ในประเทศกำลังพัฒนาบางประเทศ


          Wiedmann และคณะ [7] ทำการศึกษาฟุตพรินต์วัสดุของประเทศ โดยใช้ตัวชี้วัดฐานการบริโภค (Consumption-based Indicator) ของการใช้ทรัพยากร พบว่า ความสำเร็จในการ decoupling ในประเทศเศรษฐกิจขั้นสูงมีขนาดน้อยกว่าที่รายงาน และจำแนกการไหลเวียนของวัสดุที่เกี่ยวข้องกับโครงข่ายการผลิตและการบริโภคทั่วโลก โดยการคำนวณเทียบเท่าวัสดุของการค้าระหว่างประเทศ พบว่า ประเทศที่ใช้วัสดุที่ไม่ใช่ทรัพยากรในประเทศ โดยเฉลี่ยมีขนาดใหญ่กว่าประมาณสามเท่าของปริมาณที่มีการซื้อขายสินค้า นอกจากนี้พบว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ทุกร้อยละ 10 ที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้ค่าเฉลี่ย MF ของประเทศเพิ่มขึ้นร้อยละ 6

 

เอกสารอ้างอิง

 

  • UNEP. 2011. Decoupling natural resource use and environmental impacts from economic growth, A Report of the Working Group on Decoupling to the International Resource Panel. Fischer-Kowalski, M., Swilling, M., von Weizsäcker, E.U., Ren, Y., Moriguchi, Y., Crane, W., Krausmann, F., Eisenmenger, N., Giljum, S., Hennicke, P., Romero Lankao, P., Siriban Manalang, A., Sewerin, S. 
  • Eurostat. 2012. Economy-wide material flow accounts. Compilation guide 2012. Luxembourg, Eurosta. 
  • OECD. 2008. Measuring material flows and resource productivity. Synthesis report. Paris. 
  • United Nations. 2014. System of environmental-economic accounting (SEEA) 2012. Central framework. New York, United Nations. 
  • United Nations Environment Programme (UNEP). 2015. Sustainable Consumption and Production Indicators for the Future SGDs. UNEP Disscussion Paper. March 2015. 
  • Giljum, S., Bruckner, M., and Martinez, A. 2014. Material Footprint Assessment in a Global Input-Output Framework, Journal of Industrial Ecology 19 (5): 792-804. 
  • Wiedmann, T.O., Schandl, H., Lenzen, M., Moran, D., Suh, S., West, J., and Kanemoto, K. 2015. The material footprint of nations. PNAS 112 (20): 6271–6276.

 

 

บรรลุการจัดการอย่างยั่งยืนและใช้ทรัพยากรทางธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพ

 

  ดาวน์โหลดเอกสาร

 

จัดทำโดย:
ห้องปฏิบัติการการประเมินวัฏจักรชีวิต
ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ